به گزارش خبرنگار مهر در شیراز، طاهری ظهر پنجشنبه در جریان بازدید استاندار فارس از چندین طرح عمرانی در بوانات افزود: شهرستان بوانات 72 سال پیش دارای بخشداری و 42سال پیش دارای شهرداری بوده و با داشتن پنج هزار کیلومتر مربع وسعت نیازمند توجه بیشتری از سوی مسئولان است.

وی ضمن انتقاد از سازمان میراث فرهنگی نسبت به کم توجهی به تکمیل پروژه ساخت موزه تاریخی این شهرستان نیز بیان کرد: موزه تاریخی بوانات در سال 83 کلنگ زنی و عملیات اجرایی آن در سال 85 شروع شد ولی تا به حال پروژه مذکور تا فنداسیون پیشرفت فیزیکی داشته است.

فرماندار شهرستان بوانات با اشاره به میزبانی این شهرستان از 15هزار نفر گردشگر خارجی نیز بیان کرد: با توجه به وجود این قابلیتها در شهرستان بوانات ضرورت توجه بیشتری برای محرومیت زدایی افزون تر به این منطقه بیش از گذشته احساس می شود.

در ادامه نماینده مردم شهرستان بوانات در مجلس نیز عنوان کرد: شدت محرومیتهای این شهرستان به حدی است که به رغم فعالیتهای متعددی که در این منطقه صورت گرفته باز هم جای کار فراوانی وجود دارد.

حجت الاسلام داوود محمد جانی اضافه کرد: در این شهرستان پتانسیلها و ظرفیتهای مناسبی برای گردشگری وجود دارد اما از این فرصت بهره چندانی از سوی متولیان امر برده نشده است.

وی خاطرنشان کرد: همچنین در این شهرستان معادن مختلفی نظیر نیکل، سنگ آهن و... وجود دارد اما بازهم نتوانسته زمینه رشد و توسعه مطلوب بوانات را فراهم کند که امیدواریم با توجهات بیشتر دولت مسائل و مشکلات این شهرستان به نحو مناسبی برطرف شود.

به گزارش خبرگزاري فارس از شيراز،‌ مرتضي ارجائي بعد‌از‌ظهر امروز در جمع خبرنگاران افزود: اين ميزان طلا به طرز ماهرانه‌اي در يك‌دستگاه اتوبوس كه به مقصد بندرعباس در حال حركت بود، جاسازي شده بوده است.
وي اظهار داشت: طلاي كشف شده متعلق به يكي از مسافران به نام محمد ـ ت است كه هم‌اكنون براي انجام بازجويي‌هاي فني در اختيار پليس آگاهي قرار دارد.
ارجائي خاطر‌نشان كرد: فرد مزبور پس از كشف طلاها پيشنهاد پرداخت 50 ميليون ريال رشوه به مأموران را داده كه اين مبلغ نيز ضميمه پرونده نامبرده شده است.
وي در پايان گفت: هنوز از چگونگي تهيه و مقصد نهايي حمل اين ميزان طلا اطلاعات دقيقي به دست نيامده است.

خسارت خشکسالی سالهای اخیر در بوانات به حدی است که بسیاری از کشاورزان برای تأمین هزینه های زندگی مجبور به ترک روستاها و مهاجرت به شهرهای بزرگ شده اند.

کارشناس باغبانی جهاد کشاورزی بوانات گفت: حدود 75 درصد محصولات باغی این شهرستان انگور است که تولید آن امسال بین 50 تا 90 درصد کاهش یافته است و محصول باغهای بادام و گردو هم به علت چروکیدگی شدید مغز و بالا بودن هزینه کارگری، برداشت آن برای باغداران مقرون به صرفه نیست.

اخلاصی افزود: حدود هفت هزار خانوار باغدار بوانات با وجود مشکلات مالی ناشی از خشکسالی پارسال و نیز هزینه های تولید، هم اکنون هیچگونه محصول قابل عرضه ای به بازار برای فروش ندارند و برای آماده سازی باغ در سال زراعی جاری هم درآمد و سرمایه ای ندارند.

کارشناس باغبانی جهاد کشاورزی با اشاره به خشکیدگی و ضعف شدید حدود 50 درصد از باغهای بوانات گفت: از دو سال قبل مساعدتهایی نظیر لوله گذاری انتقال آب، مرمت قنوات، پوشش انهار و تخصیص اعتبارات به کشاورزان و باغداران این شهرستان شده ولی این کمک ها به علت شدت خسارت ناشی از خشکسالی جوابگوی مشکلات آنان نیست.

بوانات با تولید سالانه 150 تن انواع محصولات سردسیر در سالهای قبل از نظر تولید انگور و گردو مقام اول استان فارس را داشت./

شهرستان بوانات با 2/4992 وسعت در فاصله 240 کیلومتری شمال شرق شیراز قرار دارد./

البته همیشه همینطور بود .شروع کار که معمولا در مواقع نیاز !؟مثل انتخابات و.....سریع وپر انرژی ودر اخر فقط بد بختی هاش واسه مردم می مونه.جاده مزایجان رو می گم .به قول معروف اومدن ابروش رو درست کنند٫زدند چشمش رو کور کردند.

      این اتفاق حدود ۱۰-۱۲سال پیش هم اتفاق افتاد.که البته هنوز درست نشده<جاده سوریان تا سروستان>.خدا خیرتون ده:به شمام مسئولینی که خودتون رو خادم مردم میدونید.به شما کهفقط موقع کلنگ زنی وافتتاح خودتون رو نشون مردم میدین.

     این واسمون ارزو شده که تا زنده ایم ببینیم این جاده درست شده٫اما کو گوش شنوا.......... 

از کلیه کسانی که دلشون واسه بوانات می تپه تقاضا می کنم تا با نظراتشون مارو همراهی کنن.

فارس

از ديرباز در استان فارس مناطق متراکم بهائي‌نشين وجود داشت. علاوه بر شهر شيراز، مناطق آباده، مروست، ني‌ريز، سروستان، ارسنجان، جهرم، ابرقو، فسا و داراب از مناطق بهائي‌نشين فارس است و خانواده‌هاي بهائي در ساير نقاط فارس نيز کم‌و‌بيش پراکنده اند.

آباده و نواحي مجاور آن مهم‌ترين مرکز بهائيان فارس و يکي از مراکز مهم بهائيان ايران است. در گذشته مردم شهر آباده به دو طايفه اصلي هرندي و کرجه‌اي تقسيم مي‌شدند. هرندي‌ها عموماً بابي و بهائي شدند و کرجه‌اي‌ها عموماً مسلمان ماندند. قهرمان ميرزا عين‌السلطنه، که در زمان مظفرالدين‌شاه مدتي حاکم فارس بود، درباره آباده مي‌نويسد: «در اين شهر بابي زياد است و اغلب محترمين از آن طايفه هستند. چندان هم تقيه نمي‌کنند.» اسدالله فاضل مازندراني، مورخ بهائي، مي‌نويسد:

در آباده... مرکزي قوي از اين فئه انعقاد يافت و عده‌اي کثير ديگر نيز از اولاد متنفذين و از مؤمنين جديد به عرصه ايمان قدم گذاشتند و شهرت در خدمت يافتند.

برخي از مهم‌ترين روستاهاي بهائي‌نشين آباده عبارت بودند از: همت‌آباد، ادريس‌آباد، صغاد، درغوک، عباس‌آباد و وزيرآباد. در برخي از اين روستاها. مانند همت‌آباد، اکثر يا تمامي اهالي بهائي بودند و در برخي، مانند صغاد و ادريس‌آباد، بخشي بهائي و بخشي مسلمان. جمعيت روستاهاي فوق در سال 1329 ش. به‌شرح زير بود: همت‌آباد 950 نفر، ادريس‌آباد 534 نفر، درغوک 580 نفر، وزيرآباد 175 نفر، عباس‌آباد 150 نفر. در سال 1346 ش. جمعيت روستاي مهم صغاد حدود هفت هزار نفر گزارش شده است.

بخش مهمي از روستاهاي آباده املاک خاصه خاندان افنان يا موقوفات مرکز بهائيان بود. خاندان افنان علاوه بر املاک آباده در ساير بخش‌هاي فارس نيز روستاهاي متعدد در تملک داشت. از جمله بايد به روستاي کارزين (در بخش قيروکارزين فيروزآباد) اشاره کرد که نام بهائي آن «بيان» بود. در سال 1329 جمعيت اين روستا 682 نفر گزارش شده که، علي‌القاعده، به دليل سلطه مالکان و مباشران و کدخدايان بهائي، تعدادي از ايشان بهائي بودند. نمونه‌اي از اين مباشران بهائي محمد طاهر مالميري، مبلغ معروف (نياي خاندان طاهرزاده)، است. مالميري خود در روستاي مزوار (يك فرسنگي مهريز) داراي مزرعه‌ و خانه ييلاقي بود. وي به مدت ده سال مباشر روستاي خرمي بود و سپس به‌عنوان مباشر املاك خاندان افنان در منطقه آباده به اين خطه اعزام شد. مدتي بعد، خاندان افنان روستاهاي خرمي و كارزين (در فارس) را به اجاره او دادند. هفت سال مستأجر اين دو روستا بود. در زمان جنگ اوّل جهاني مأمور گردآوري درآمد خاندان افنان از املاك‌ پهناورشان در فارس و يزد شد و مدتي مباشر روستاي طوطك (بوانات فارس) بود.

همين وضع درباره ساير روستاهاي خاندان افنان، از جمله طوطکان و مروست و خرمي، صادق است. روستاي طوطکان (واقع در بلوک بوانات) از املاک خاندان افنان بود و در سال 1329 سکنه آن 125 نفر. مروست بلوک بزرگي بود در استان فارس در مرز کرمان که از غرب به بوانات و از جنوب به ني‌ريز محدود و مرکز آن روستاي مروست است. اين روستاي مهم ملک خاصه ميرزا محمود افنان بود و پناهگاه مبلغين فراري بهائي در زمان بلواهاي ضد بهائي در يزد. در سال 1329 سکنه روستاي مروست 2542 نفر گزارش شده است. روستاي خرمي (بلوک قونقري بخش بوانات) نيز چنين وضعي داشت. اين روستا ملک خانواده افنان بود و سکنه آن عموماً يا همگي بهائي بودند. خرمي در اواخر دوره ناصري 400 خانوار زارع داشت. در سال 1329 ش. سکنه خرمي 1851 نفر ذکر شده است.

در منطقه جهرم فارس نيز برخي نقاط بهائي‌نشين را مي‌توان يافت. در اواخر قاجاريه، در شهر جهرم بهائيان حضور فعال داشتند و فردي به‌نام حاجي حسينعلي رئيس ايشان بود. تعدادي از بهائيان جهرم در جريان شورش‌هاي ضد بهائي به قتل رسيدند مانند سيد حسين روحاني و محمدحسن بن آقا کربلايي علي و استاد محمدحسن و غيره.

در منطقه فلاحي (حاشيه خليج فارس) روستايي به‌نام هنديان (هنديجان) مي‌شناسيم. اين روستاي ساحلي از مناطق بهائي‌نشين بود که در ميان آن‌ها «نفوس شهير برخاستند و آثار بسيار از حضرت عبدالبهاء در حق‌شان صادر گرديد.»

در زرقان فارس نيز تعدادي بهائي وجود داشت و برخي بهائيان سرشناس به اين محل تعلق دارند مانند ملا عبدالله فاضل زرقاني، ميرزا عبدالاحد بن ميرزا جلال زرقاني، ميرزا محمود زرقاني و برادرش ميرزا احمد، ملا جلال بن ملا عبدالله (نياي خاندان بکايي) و غيره.

دو منطقه مهم ني‌ريز و سروستان فارس نيز به‌عنوان محل سکونت گروه قابل توجهي از بهائيان شهرت داشت. ني‌ريز در تاريخ بابي‌گري و بهائي‌گري داراي جايگاه برجسته‌اي است و هماره به‌عنوان يکي از مراکز مهم بهائيان شناخته مي‌شده. سروستان (و منطقه مجاور آن يعني ارسنجان) وضع مشابهي داشته است.